Dularfullt.. alls ekki óheppni :/.. hhhmmm

Ég er í alvöru að velta því fyrir mér að það sé eitthvað spúkí í gangi! Það er búið að ganga svo rosalega mikið á síðustu daga! Hélt að þetta hefði verið að toppa sig í gær með þessu he*****s grein sem þessir fávitar skrifuðu en nei nei... ekkert svoleiðis í boði. Braut í mér framtönnina aftur í dag! hver gerir það svo sem ekki 2-svar í viku????? enívon??? plís??? Þetta er bara dularfult!!!!!!!!! ´ Fann rosa fína lausn í gær hvernig maður fer að þvi að takast á við þetta allt saman. Fór til gömlu beiglunnar og lá með hausin á skrifborðinu hennar í 2 tíma eða svo.. þa varð allt gott aftur. Rosalega einföld og brilljant laustn! Það er bara svo stórkostlegt að eiga góða vini sem vita hvernig maður er og eru alltaf til staðar. Geta lyft manni upp og sparkað manni áfram.. eftir þvi sem við á!! Það er lífsnauðsynlegt að eiga einhvern-einhverja að sem eru á sama lefeli og maður sjálfur og geta talað um allt... og líka ekkert ef manni langar... Eru það ekki bestu kostirnir.. að finna konnectið????? finna að manni lýði vel í návist og treistir? þetta er bara það besta sem til er :) ................
Svo er það annað sem er að flækjast fyrir mér. ég er búin að taka svona 100 sinnum ákvörðun um að hætta þessu og er alltaf jafn sannfærð um að ég eigi eftir að standa mig brilljant en fell alltaf um sjálfan mig...mig hreynlega verkjar.... rosalega á ég erfitt með að hætta þessu! hvað er málið? það er ekki eins og eg geti ekki fundið eitthverra aðra áráttu! Er þetta ekki bara sjálfselska? jú.. get svarað þvi alveg strax :/ og að sjálfsögðu er þetta bara sjálfspíningarkvöt.. ef horft er fram á veginn! hvað annað! damn it!!!!!